[27] Dan. 3: 17, 18
Collectie: 2412-noorlandt-tape-150
U kunt de preek hier beluisteren en lezen, of de tekst van de preek kopiëren naar het klembord.
Gemeente, onze teksthoofdstuk is overbekend. Reeds aan de kinderen uit de laatste klassen van de lagere school wordt de geschiedenis verteld van de mannen in de brandende oven. Het is dan ook wel een geschiedenis om bij stil te staan en op ons te laten inwerken. Immers we worden hier op een bijzondere wijze bepaald bij de kracht en de moed van het ware geloof dat zich hier openbaart bij Sadrach, Mesach en Abed-Nego. Zeer waarschijnlijk zinspeelde de Hebreeënbrief dan ook op hen, wanneer ze zegt dat sommigen door het geloof de kracht des vuurs hebben uitgeblust. Oh gemeente, wat een beginseltrouw bezat Sadrach, Mesach en Abed-Nego. En wat is er een invloed van uitgegaan? Als we die invloed eens vergelijken met de invloed die er in onze dagen van de kerk uitgaat op ons volksleven en op het leven der wereld in het algemeen, dan moeten wij toch wel tot de conclusie komen dat die invloed die er nu nog uitgaat van de kerk, miniem is. De kerk van onze dagen heeft weinig meer in te brengen in het grote geheel van deze wereld. Heeft de mensen hebben reeds lang met de kerk afgedaan en beschouwen de kerk niet anders meer dan een dode kracht waar geen enkele bezieling meer van uitgaat. Gemeente, voelen we dat wel aan als onze schuld? Want dat is het. Wanneer wij onze orthodoxe belijdenis meer zouden beleven en bezegelen met een wandel naar het woord van God, dan zou de wereld ook van onze dagen gaan gevoelen dat wij iets hebben wat zij mist. De wereld zou ook nu nog verrast zijn wanneer ze zou zien wat wij voor God en voor zijn woord over hebben. Daarom is het een slecht teken dat de kerk haar invloed op de consensie van deze wereld heeft verloren en dat men in onze tijd aan de kerk kan voorbijgaan zonder ook maar in het minst ongerust te worden. Nu zouden hiervoor natuurlijk allerlei oorzaken zijn te noemen. Maar één van de belangrijkste is toch wel deze, dat het geestelijk leven van ons, kerk mensen, niet is wat het moest zijn. Ons leven is geen christelijk getuigenis meer naar buiten. In de spreuken van Salomo lezen we ergens, elke rechtvaardige is moedig als een jongeling. En als het nu goed zou zijn gemeente, dan waren we allen als zo jongeling sterk in geloofstaal, maar ook in geloofsmoed. Maar ook waar wordt die geloofstaal en die geloofsmoed nog gevonden? De kerk is innerlijk verslapt. Dat is één van de belangrijkste redenen, waarom ze ook de greep op het volk heeft verloren. Die innerlijke verslapping van de kerk komt ondermeer ook hierin uit, dat het hevig mensen van de kerk nauwelijks meer interesseert. EjQKMgEMOdbHKfoLdQze7HR7BXoV+3IWxPLb7nWKeb5QdZ6QZ2LDGfhJeyUEi7ZtgNHlKgEI
Deze tekst is een automatische transcriptie met behulp van kunstmatige intelligentie. Als u eventuele fouten in deze tekst wilt (helpen) verbeteren, wilt u ons dat dan laten weten?
Gemeente, onze teksthoofdstuk is overbekend. Reeds aan de kinderen uit de laatste klassen van de lagere school wordt de geschiedenis verteld van de mannen in de brandende oven. Het is dan ook wel een geschiedenis om bij stil te staan en op ons te laten inwerken. Immers we worden hier op een bijzondere wijze bepaald bij de kracht en de moed van het ware geloof dat zich hier openbaart bij Sadrach, Mesach en Abed-Nego. Zeer waarschijnlijk zinspeelde de Hebreeënbrief dan ook op hen, wanneer ze zegt dat sommigen door het geloof de kracht des vuurs hebben uitgeblust. Oh gemeente, wat een beginseltrouw bezat Sadrach, Mesach en Abed-Nego. En wat is er een invloed van uitgegaan? Als we die invloed eens vergelijken met de invloed die er in onze dagen van de kerk uitgaat op ons volksleven en op het leven der wereld in het algemeen, dan moeten wij toch wel tot de conclusie komen dat die invloed die er nu nog uitgaat van de kerk, miniem is. De kerk van onze dagen heeft weinig meer in te brengen in het grote geheel van deze wereld. Heeft de mensen hebben reeds lang met de kerk afgedaan en beschouwen de kerk niet anders meer dan een dode kracht waar geen enkele bezieling meer van uitgaat. Gemeente, voelen we dat wel aan als onze schuld? Want dat is het. Wanneer wij onze orthodoxe belijdenis meer zouden beleven en bezegelen met een wandel naar het woord van God, dan zou de wereld ook van onze dagen gaan gevoelen dat wij iets hebben wat zij mist. De wereld zou ook nu nog verrast zijn wanneer ze zou zien wat wij voor God en voor zijn woord over hebben. Daarom is het een slecht teken dat de kerk haar invloed op de consensie van deze wereld heeft verloren en dat men in onze tijd aan de kerk kan voorbijgaan zonder ook maar in het minst ongerust te worden. Nu zouden hiervoor natuurlijk allerlei oorzaken zijn te noemen. Maar één van de belangrijkste is toch wel deze, dat het geestelijk leven van ons, kerk mensen, niet is wat het moest zijn. Ons leven is geen christelijk getuigenis meer naar buiten. In de spreuken van Salomo lezen we ergens, elke rechtvaardige is moedig als een jongeling. En als het nu goed zou zijn gemeente, dan waren we allen als zo jongeling sterk in geloofstaal, maar ook in geloofsmoed. Maar ook waar wordt die geloofstaal en die geloofsmoed nog gevonden? De kerk is innerlijk verslapt. Dat is één van de belangrijkste redenen, waarom ze ook de greep op het volk heeft verloren. Die innerlijke verslapping van de kerk komt ondermeer ook hierin uit, dat het hevig mensen van de kerk nauwelijks meer interesseert.
EjQKMgEMOdbHKfoLdQze7HR7BXoV+3IWxPLb7nWKeb5QdZ6QZ2LDGfhJeyUEi7ZtgNHlKgEI
