[49] Ef. 1: 20
Collectie: 2412-noorlandt-tape-150
U kunt de preek hier beluisteren en lezen, of de tekst van de preek kopiëren naar het klembord.
De hemelvaart van de Heere Jezus Christus doet ons spreken van ten eerste, een uitnemende heerlijkheid voor de koning en ten tweede een heerlijke werkelijkheid voor de kerk. Een uitnemende heerlijkheid voor de koning. Een heerlijke werkelijkheid voor de kerk. Dus ten eerste een uitnemende heerlijkheid voor de koning. Jongens en meisjes, we vieren vandaag de hemelvaart van de Heere Jezus. Maar wat is dat nou? Met eerbied gezegd staan we eigenlijk alleen maar hem na te kijken om te weten dat hij zeker boven is aangekomen. Is dat alles? Oh nee. Gelukkig niet, want dan zouden we wel blij zijn voor hem. Dat na zijn lijden en zijn sterven, na alles wat hij op deze aarde gedaan heeft, dat hij nu bij zijn vader weer is. Wel blij voor hem en wat ons zelf betreft wat zouden we dan verdrietig zijn. We zouden we alleen maar de pijn kunnen voelen wat erg dat hij weg is. Wat erg dat wij niet geleefd hebben in de tijd toen hij op aarde was. Want tussen de hemel en de aarde is toch immers een een geweldige afstand. Zelfs met de beste raket die er is, kunnen ze je er niet naar toe schieten. Ja, maar zo ligt het gelukkig niet, jongens en meisjes. Het is waar de Heere Jezus is in de hemel en wij zijn op de aarde. Maar er mag nog meer gezegd worden. Een Paulus mag door de Heilige Geest gedreven in onze tekst schrijven, dat de Heere Christus aan de gemeente tot een hoofd gegeven heeft. En wat is dat heerlijk. Want er zijn de Heere Jezus en de kerk niet uit elkaar. Een hoofd en een lichaam zitten aan elkaar vast. Het is wel mogelijk. Dat het lichaam nog niet is waar het hoofd is. Om een voorbeeld te geven, ik kan met mijn hoofd om de hoek van een deur kijken. Dan is mijn hoofd al in die kamer, terwijl mijn voeten nog in de gang staan. Inderdaad. Maar nou zal er één van tweeën gebeuren. Of ik trek mijn hoofd terug naar de gang waar mijn voeten zijn. Of ik ga de kamer in en neem mijn voeten met mijn hoofd mee. Dat is de zaak. Proeven we het? Kijk en zo zegt de Geest dat de kerk 100% bij de hemelvaart betrokken is. Christus is het hoofd. De gemeente is het lichaam en nu is het hoofd in de hemel. En dat is nu een zekere belofte. Of het hoofd komt terug bij het lichaam of het lichaam komt terecht bij het hoofd, want die twee kun je niet uit elkaar halen. En dat is de belofte. En wat hebben we dus nodig, jongens en meisjes? Dat is dit, dat wij in dat lichaam van Christus ingelijfd worden. Nu zeg je dat is ook moeilijk. Ja, maar voor hem heel eenvoudig. Omdat hij in de hemel alle macht ontvangen heeft in hemel en op aarde. Ja gemeente, wat is het onderwijs van het woord belangrijk. Ook het vervolg van de tekst van zondagmorgen. Wat is dat onderwijs belangrijk. Het is dan ook erg wanneer EjQKMgEMOdbHoprU/rTvYVShFYZ9bSXClmpOtgWsFBZWAa4evKkPqzjDlkz/xVy26PzoSnRC
Deze tekst is een automatische transcriptie met behulp van kunstmatige intelligentie. Als u eventuele fouten in deze tekst wilt (helpen) verbeteren, wilt u ons dat dan laten weten?
De hemelvaart van de Heere Jezus Christus doet ons spreken van ten eerste, een uitnemende heerlijkheid voor de koning en ten tweede een heerlijke werkelijkheid voor de kerk. Een uitnemende heerlijkheid voor de koning. Een heerlijke werkelijkheid voor de kerk. Dus ten eerste een uitnemende heerlijkheid voor de koning. Jongens en meisjes, we vieren vandaag de hemelvaart van de Heere Jezus. Maar wat is dat nou? Met eerbied gezegd staan we eigenlijk alleen maar hem na te kijken om te weten dat hij zeker boven is aangekomen. Is dat alles? Oh nee. Gelukkig niet, want dan zouden we wel blij zijn voor hem. Dat na zijn lijden en zijn sterven, na alles wat hij op deze aarde gedaan heeft, dat hij nu bij zijn vader weer is. Wel blij voor hem en wat ons zelf betreft wat zouden we dan verdrietig zijn. We zouden we alleen maar de pijn kunnen voelen wat erg dat hij weg is. Wat erg dat wij niet geleefd hebben in de tijd toen hij op aarde was. Want tussen de hemel en de aarde is toch immers een een geweldige afstand. Zelfs met de beste raket die er is, kunnen ze je er niet naar toe schieten. Ja, maar zo ligt het gelukkig niet, jongens en meisjes. Het is waar de Heere Jezus is in de hemel en wij zijn op de aarde. Maar er mag nog meer gezegd worden. Een Paulus mag door de Heilige Geest gedreven in onze tekst schrijven, dat de Heere Christus aan de gemeente tot een hoofd gegeven heeft. En wat is dat heerlijk. Want er zijn de Heere Jezus en de kerk niet uit elkaar. Een hoofd en een lichaam zitten aan elkaar vast. Het is wel mogelijk. Dat het lichaam nog niet is waar het hoofd is. Om een voorbeeld te geven, ik kan met mijn hoofd om de hoek van een deur kijken. Dan is mijn hoofd al in die kamer, terwijl mijn voeten nog in de gang staan. Inderdaad. Maar nou zal er één van tweeën gebeuren. Of ik trek mijn hoofd terug naar de gang waar mijn voeten zijn. Of ik ga de kamer in en neem mijn voeten met mijn hoofd mee. Dat is de zaak. Proeven we het? Kijk en zo zegt de Geest dat de kerk 100% bij de hemelvaart betrokken is. Christus is het hoofd. De gemeente is het lichaam en nu is het hoofd in de hemel. En dat is nu een zekere belofte. Of het hoofd komt terug bij het lichaam of het lichaam komt terecht bij het hoofd, want die twee kun je niet uit elkaar halen. En dat is de belofte. En wat hebben we dus nodig, jongens en meisjes? Dat is dit, dat wij in dat lichaam van Christus ingelijfd worden. Nu zeg je dat is ook moeilijk. Ja, maar voor hem heel eenvoudig. Omdat hij in de hemel alle macht ontvangen heeft in hemel en op aarde. Ja gemeente, wat is het onderwijs van het woord belangrijk. Ook het vervolg van de tekst van zondagmorgen. Wat is dat onderwijs belangrijk. Het is dan ook erg wanneer
EjQKMgEMOdbHoprU/rTvYVShFYZ9bSXClmpOtgWsFBZWAa4evKkPqzjDlkz/xVy26PzoSnRC
