[05] Deut. 34: 5
Collectie: 2412-noorlandt-tape-150
U kunt de preek hier beluisteren en lezen, of de tekst van de preek kopiëren naar het klembord.
Alzo stierf Mozes, de knecht des Heren, aldaar in het land van Moab, naar des Heren mond.
Zo moest Mozes sterven, zo kon Mozes sterven en zo mocht Mozes sterven. Gemeente, ik denk als wij iemand uit het Oude en zelfs wel uit het Nieuwe Testament zouden uitkiezen, die uh de uh moeiten en de zorgen die de vijandschap van de dood niet zou hoeven te proeven en te smaken op deze aarde en in dit leven uh die bespaard zou blijven om te moeten sterven en opgenomen zou zijn geworden als Henoch en als Elia, dan denk ik dat wij allen Mozes daarvoor zouden uitkiezen.
Als wij de geschiedenissen lezen van deze man, en van het moment af dat hij in een biesjes kistje gelegd werd en aan de wateren werd prijsgegeven, en op een bijzondere wijze door de Here geleid werd in zijn leven, dan komen wij onder de indruk van zijn vreze in de naam des Heren.
En ik denk dat iedereen die het wel eens gelezen heeft in het uh de Hebreeënbrief, uh dat Mozes verkozen heeft liever met het volk van God kwalijk gehandeld te worden dan voor een tijd de genieting der wereld te hebben. En als wij dan bedenken dat hij een jonge man was in die tijd, dan denk ik toch wel dat er jongeren zijn ook onder ons, die van tijd tot tijd jaloers zijn op deze man.
En die met zulken overgave zich kon geven, honderden 20 jaren als wij zijn geschiedenis uitlezen, aan de mensen als er één de kerk gediend heeft buiten de Here Jezus Christus om, uh dan is het dacht ik Mozes geweest.
Toch, uh ziet de Here dit anders. Eigenlijk is het telkens weer geweest dat Mozes uh de wens van zijn hart niet kon verkrijgen. Geheel zijn leven, dat is eigenlijk één groot wonder.
Tegen zijn zin in uh wordt hij op een gegeven moment leider van het volk van Israël.
En gaat hij in opdracht van den Here het volk verlossen uit de ijzeren greep van Farao.
En Mozes heeft, en dat weten wij allemaal wel, aan dit volk geleden.
En wat zouden wij het hem gegund hebben om voor het volk van Israël uit uh uh Kanaän te mogen binnengaan en de vreugde te mogen zien op het gezicht van de jongeren en de ouderen als ze de Jordaan overgetrokken zijn en gekomen zijn in het land dat overvloeit van melk en honing.
Maar dan is er ineens, aan het einde van de woestijnreis, dan gaat de Here nogmaals de levenslijn voor hem ombuigen.
En in plaats van rechtuit naar het land der belofte uh buigt de Here zijn leven om naar het einde naar de dood.
En Mozes, die krijgt het onverbidellijke bevel: “Bereid uw huis, want gij zult sterven.”
En dat huis bereiden van Mozes, dat betekende daarin dat hij Jozua, zijn knecht uh moet klaargaan maken, moet gaan inlichten en moet gaan inwerken uh zoals een voorganger dat zijn opvolger doet, opdat Jozua voor hem de taak kan overnemen.
En het onverbiddelijke, en wij hebben dat gelezen, gemeente, in Deuteronomium 3 en het onverbiddelijke uh komt tot Mozes, “Spreek mij niet meer van deze zaak, klim op de berg Nebo en sterf aldaar.”
Dat wij gelezen hebben, gemeente, blijkt wel dat Mozes er eigenlijk helemaal geen zin in had om daar uh de staf waarmee hij het volk van Israël geleid had, over te geven aan zijn opvolger Jozua. Niet te willen sterven en toch te moeten sterven.
Deze tekst is een automatische transcriptie met behulp van kunstmatige intelligentie. Als u eventuele fouten in deze tekst wilt (helpen) verbeteren, wilt u ons dat dan laten weten?
Alzo stierf Mozes, de knecht des Heren, aldaar in het land van Moab, naar des Heren mond.
Zo moest Mozes sterven, zo kon Mozes sterven en zo mocht Mozes sterven. Gemeente, ik denk als wij iemand uit het Oude en zelfs wel uit het Nieuwe Testament zouden uitkiezen, die uh de uh moeiten en de zorgen die de vijandschap van de dood niet zou hoeven te proeven en te smaken op deze aarde en in dit leven uh die bespaard zou blijven om te moeten sterven en opgenomen zou zijn geworden als Henoch en als Elia, dan denk ik dat wij allen Mozes daarvoor zouden uitkiezen.
Als wij de geschiedenissen lezen van deze man, en van het moment af dat hij in een biesjes kistje gelegd werd en aan de wateren werd prijsgegeven, en op een bijzondere wijze door de Here geleid werd in zijn leven, dan komen wij onder de indruk van zijn vreze in de naam des Heren.
En ik denk dat iedereen die het wel eens gelezen heeft in het uh de Hebreeënbrief, uh dat Mozes verkozen heeft liever met het volk van God kwalijk gehandeld te worden dan voor een tijd de genieting der wereld te hebben. En als wij dan bedenken dat hij een jonge man was in die tijd, dan denk ik toch wel dat er jongeren zijn ook onder ons, die van tijd tot tijd jaloers zijn op deze man.
En die met zulken overgave zich kon geven, honderden 20 jaren als wij zijn geschiedenis uitlezen, aan de mensen als er één de kerk gediend heeft buiten de Here Jezus Christus om, uh dan is het dacht ik Mozes geweest.
Toch, uh ziet de Here dit anders. Eigenlijk is het telkens weer geweest dat Mozes uh de wens van zijn hart niet kon verkrijgen. Geheel zijn leven, dat is eigenlijk één groot wonder.
Tegen zijn zin in uh wordt hij op een gegeven moment leider van het volk van Israël.
En gaat hij in opdracht van den Here het volk verlossen uit de ijzeren greep van Farao.
En Mozes heeft, en dat weten wij allemaal wel, aan dit volk geleden.
En wat zouden wij het hem gegund hebben om voor het volk van Israël uit uh uh Kanaän te mogen binnengaan en de vreugde te mogen zien op het gezicht van de jongeren en de ouderen als ze de Jordaan overgetrokken zijn en gekomen zijn in het land dat overvloeit van melk en honing.
Maar dan is er ineens, aan het einde van de woestijnreis, dan gaat de Here nogmaals de levenslijn voor hem ombuigen.
En in plaats van rechtuit naar het land der belofte uh buigt de Here zijn leven om naar het einde naar de dood.
En Mozes, die krijgt het onverbidellijke bevel: "Bereid uw huis, want gij zult sterven."
En dat huis bereiden van Mozes, dat betekende daarin dat hij Jozua, zijn knecht uh moet klaargaan maken, moet gaan inlichten en moet gaan inwerken uh zoals een voorganger dat zijn opvolger doet, opdat Jozua voor hem de taak kan overnemen.
En het onverbiddelijke, en wij hebben dat gelezen, gemeente, in Deuteronomium 3 en het onverbiddelijke uh komt tot Mozes, "Spreek mij niet meer van deze zaak, klim op de berg Nebo en sterf aldaar."
Dat wij gelezen hebben, gemeente, blijkt wel dat Mozes er eigenlijk helemaal geen zin in had om daar uh de staf waarmee hij het volk van Israël geleid had, over te geven aan zijn opvolger Jozua.
Niet te willen sterven en toch te moeten sterven.
